Kategoria Rośliny

Kotewka orzech wodny

Kotewka orzech wodny (Trapa natans)

Czytaj więcej

Brzoza karłowata

Brzoza karłowata (Betula nana)

Czytaj więcej

Wrzosiec bagienny

Wrzosiec bagienny (Erica tetralix)


Wrzosowate (Ericaeae)

Okres kwitnienia: VII-IX

Występowanie: Gatunek posiada zwarty areał obejmujący atlantycką część Europy Zachodniej, głównie wybrzeża Portugalii, Hiszpanii, północnej i zachodniej Francji, kraje Beneluksu, północne Niemcy, Danię oraz wybrzeża Norwegii, Wysp Owczych i całych Wysp Brytyjskich. Rozproszone stanowiska znajdują się także w innych częściach Europy, m.in. w głębi płw. Iberyjskiego, w Alpach, Karpatach, na wybrzeżach Bałtyku (w tym Pomorze) i w Siedmiogrodzie. Pojedyncze lokacje notowane są także na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, będące pochodzenia antropogenicznego.

W Polsce gatunek występuje przede wszystkim na całym Pomorzu (od Szczecin po Żuławy) oraz w Borach Dolnośląskich. Poza tym pojedyncze lokacje stwierdzono w Wielkopolsce i na Ziemi Lubuskiej. Chroniony w licznych pomorskich rezerwatach (m.in. Bagna Izbickie, Białogóra, Olszanka, Wrzosiec, Zielone) oraz nadbałtyckich parkach narodowych (Woliński, Słowiński). Na terenie Dolnego Śląska stwierdzony w Borach Dolnośląskich, gdzie chroniony jest w rezerwacie przyrody Brzeźnik i Wrzosiec koło Piasecznej oraz w części lubuskiej borów w rezerwacie Nad Młyńską Strugą i Zacisze.

Środowisko: Gatunek preferuje tereny otwarte, silnie nasłonecznione. Głównie nadmorskie torfowiska i wilgotne wrzosowiska, często także śródleśne zatorfione łąki. Przeważnie na glebach kwaśnych, torfowych, silnie uwilgotnionych, na podłożu torfowo-mineralnym, murszowym lub mineralnym, w części przypadków także z domieszką piasku. Gatunek charakterystyczny dla atlantyckich zbiorowisk mokrych wrzosowisk (Sphagno-Ericetalia), gdzie tworzy swój własny zespół wilgotnych wrzosowisk z wrzoścem bagiennym (Ericion tetralicis).

Inne: Wrzosiec  jest w Polsce rzadkim gatunkiem, który został umieszczony w Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w kategorii zagrożenia: [V], tj. grupie gatunków narażonych na wyginięcie poza głównym obszarem występowania. W nowszym wydaniu z roku 2016 gatunek otrzymał kategorię VU (narażony). Część stanowisk jest chroniona w rezerwatach, m.in. w Borach Dolnośląskich i na Pomorzu.

Roślina należy do grupy roślin ozdobnych (ogrodowych), jednak nie cieszy się dużą popularnością. Znacznie częściej do ogrodu wybierane są inne gatunki jak wrzosiec krwisty (w. wiosenny) lub inne rośliny z rodziny wrzosowatych (wrzosy, różaneczniki, borówki). Głównym powodem jest trudność uprawy wrzośca bagiennego, który wymaga mało popularnego w ogrodnictwie terenu bagienno-torfowego, podczas gdy pozostałe gatunki dobrze czują się na suchych wrzosowiskach lub zwykłych rabatach.

Czytaj więcej

Tajęża jednostronna

TAJĘŻA JEDNOSTRONNA (Goodyera repens)


Storczykowate (Orchidaceae)

Okres kwitnienia: VII-VIII

Występowanie: Gatunek jest szeroko rozprzestrzeniony na półkuli północnej obejmując Eurazję i Amerykę Północną. Zwarty zasięg obejmuje głównie północną, środkową i wschodnią Europę oraz północno-wschodnią część Ameryki Północnej (Kraina Wielkich Jezior, Quebec, tereny wokół zatoki św. Wawrzyńca). W Europie zwarty zasięg przebiega od Alp, poprzez Europę Środkową i Skandynawię, po Karpaty i północno-zachodnią Rosję. Poza tym w rozproszeniu notowana jest w części zachodniej i północno-zachodniej (Wyspy Brytyjskie, Niemcy, kraje Beneluksu) a także w Azji (rosyjska część Syberii, Chiny, płw. Koreański, Wyspy Japońskie, Himalaje, Kaukaz) i Ameryce Północnej (Kanada, wschodnie wybrzeże USA, Appalachy).

W Polsce gatunek występuje na rozproszonych stanowiskach najczęściej w północnej i północno-wschodniej części (pas Pomorza, Mazury, Suwalszczyzna, Podlasie). Notowane są także pojedyncze stanowiska w innych regionach kraju (Małopolska, Ponidzie, Karpaty). Na Dolnym Śląsku pierwotnie stwierdzona na stanowiskach w Sudetach Zachodnich i Wschodnich (Karkonosze, Góry Izerskie, Góry Kaczawskie, Masyw Śnieżnika). Obecnie jedyne potwierdzone stanowisko znajduje się w Górach Stołowych w okolicy Polanicy Zdrój (poza obszarem parku narodowego).

Gatunek chroniony w kilku parkach narodowych (Białowieski, Wigierski, Borów Tucholskich, Tatrzański, Babiogórski) oraz wielu rezerwatach leśnych (Białogóra, Czerwony Krzyż, Dubicze Cerkiewne, Dziki Kąt, Garwolin, Jawora, Piłackie Wzgórza, Zabuże) i obszarach Natura 2000.

Czytaj więcej