Białe Skały tagowane posty

Kwieciste łąki i piękne buczyny, czyli Góry Kaczawskie wczesnym latem

Pogórze Kaczawskie znane jest ze swoich śpiących wulkanów, które można podziwiać cały rok …  A przynajmniej te które nie zostały zmienione w wielkie kopalniane dziury. Góry Kaczawskie wulkanów nie posiadają. Posiadają za to piękne złoża wapieni i marmurów, które także niejednokrotnie zostawały zmienione w kopalnie. Jednak, tam gdzie jest wapień, tam też są charakterystyczne siedliska. Siedliska ciepłolubnych buczyn storczykowych i muraw kserotermicznych, z których to słynie ten fragment Sudetów. Niewiele osób o tym a wie a szkoda, ponieważ wycieczka w czerwcu po tych siedliskach sprawia dużo radości. Zapraszamy więc do fotorelacji z czerwcowych spacerów po Górach Kaczawskich.

Czytaj więcej

Szczyr trwały

Szczyr trwały (Mercurialis perennis)

Występowanie: Gatunek euroazjatycki, posiadający zwarty zasięg obejmujący pas ciągnący się od Anglii poprzez Francję i Europę Środkową po europejską część Rosji. Rozproszone stanowiska obejmują Europę Północną i Południową z nielicznymi populacjami na płw. Iberyjskim i Wyspach Kanaryjskich. W Azji stwierdzony głównie w zachodniej Syberii, na Kaukazie, w Azji Mniejszej i północnym Iranie. W Polsce liczne stanowiska na całym obszarze, z największym zagęszczeniem w górach i na wyżynach.

Na Dolnym Śląsku częsty zwłaszcza w Sudetach i na ich pogórzu oraz mniej licznie na nizinie (głównie Pradolina Wrocławska, Nizina Oleśnicka i Bory Dolnośląskie.

Chroniony w większości parków narodowych oraz w licznych leśnych rezerwatach przyrody, głównie z siedliskami lasów bukowych i dębowych. Na Dolnym Śląsku notowany m.in. w rezerwacie Góra Miłek, Góra Radunia, Buczyna Storczykowa na Białych Skałach, Stawy Milickie, Wąwóz Siedmicki, Wąwóz Lipa, Góra Zamkowa, Jaskinia Niedźwiedzia, Cisy, Cisowa Góra, Góra Choina, Jeziorko Daisy oraz na licznych obszarach Natura 2000.

Siedlisko: Gatunek typowo leśny. Preferuje stanowiska o różnym natężeniu światła (od jasnych po cieniste), chłodne do umiarkowanie ciepłych, wilgotne, o różnym stopniu nachylenia (zarówno płaskie, jak i strome zbocza). Najczęściej na glebach żyznych, często z rumoszem wapiennym, o podłożu gliniastym, próchniczym lub mineralno-próchniczym, żyznym, zasadowym i umiarkowanie wilgotnym. Gatunek charakterystyczny dla licznych siedlisk bukowych (Fagetalia), głównie żyznych buczyn górskich i niżowych. Poza tym występuje także w lasach dębowych, klonowo-lipowych i w rzadziej w innych siedliskach leśnych.

Czytaj więcej

Buczyna Storczykowa na Białych Skałach

Jest to jeden z niewielu rezerwatów w Sudetach, który chroni dobrze zachowane siedliska ciepłolubnych buczyn storczykowych, które porastają tutaj strome zbocza z licznymi wapiennymi wychodniami skalnymi od których wzięła się nazwa rezerwatu. Mimo niewielkiej powierzchni obszar charakteryzuje bardzo duże bogactwo florystyczne, w tym liczne gatunki storczyków i innych chronionych roślin. Pod szczytem znajduje się gratka dla geologów i historyków, czyli słynna Jaskinia Walońska, w której dawniej ukrywano podobno skarby. 

Czytaj więcej