Buławnik tagowane posty

Storczykowe Lato 2018

Tegoroczny sezon nie rozpieszcza naszej przyrody. Skrajnie wysokie temperatury oraz tygodnie bez choćby jednej kropli deszczu sprawiają, że większość roślin, w tym storczyki, rozpoczęła wegetacje bardzo wcześnie lub ich kondycja jest niezadowalająca. Mizerne kwiaty, mizerne liście i mizerne kwitnienie. Tak można podsumować tegoroczne lato u dolnośląskich storczyków. Ale po kolei … 

 

Czytaj więcej

Najrzadsze Storczyki Dolnego Śląska, cz.III

Niektóre gatunki storczyków liczą setki tysięcy osobników rozlokowanych na niemal całym terenie Dolnego Śląska, podczas gdy inne potrafią liczyć zaledwie 5-6 osobników. Część z nich była uznawana za wymarłe, lecz odkryto je na nieznanych dotąd stanowiskach. Takie odkrycia dają niewielkie światełko nadziei, że przy zachowaniu odpowiednich standardów w gospodarce leśnej, gospodarce rolnej i ochronie środowiska, stanowiska ta nie zaginą a wręcz ulegną rozrostowi. Przykładowo polski system ochrony wyjątkowo ceni sobie kruszczyka połabskiego, ponieważ jest on jedynym storczykiem dla którego specjalnie powołuje się rezerwaty. Takiego zaszczytu nie otrzymał nawet najdostojniejszy dolnośląsku gatunek –  obuwik.  Przyszłość pokaże w jakim kierunku będzie zmierzała ochrona storczyków. Na razie nasz cykl o najrzadszych gatunkach w regionie pomału dobiega końca.

Czytaj więcej

Buławnik wielkokwiatowy

Buławnik wielkokwiatowy (Cephalanthera  damasonium)

Storczykowate (Orchidaceae)

Okres kwitnienia: VI-VII

 


Występowanie: Gatunek zasiedla obszar Europy południowej i środkowej oraz Azji Mniejszej. W Polsce stanowiska rozlokowane w rozproszeniu na całym terenie, z czego najwięcej wystąpień odnotowuje się w części południowej (Wyżyna Krakowsko-Częstochowska, Lubelszczyzna, Karpaty i Sudety). W Polsce północnej największe zagęszczenie stanowisk notuje się w Puszczy Bukowej pod Szczecinem oraz na wyspie Wolin, poza tym pojedyncze wystąpienia w Wielkopolsce i na Mazowszu.

Na Dolny Śląsku stanowiska skoncentrowane są przede wszystkim w paśmie Sudetów, szczególnie w obrębie Gór Kaczawskich, Pogórza Bolkowsko-Wałbrzyskiego, Masywu Śnieżnika i Pasma Krowiarek. Poza tym notowany na pojedynczych stanowiskach na Nizinie Śląskiej, głównie w obrębie Doliny Odry. Stwierdzony m.in. na terenie rezerwatów przyrody (Jeziorko Daisy, Góra Miłek, Buczyna Storczykowa na Białych Skałach, Jaskinia Niedźwiedzia) oraz w parkach krajobrazowych (Sudetów Wałbrzyskich, Śnieżnickim i Ślężańskim).

Siedlisko: Gatunek typowo leśny, rzadziej terenów okrajkowych lub świetlistych zarośli, charakterystyczny dla siedlisk ciepłolubnych buczyn storczykowych, w tym  Cephalanthero-rubrae-Fagetum. Poza tym spotykany także w innych typach żyznych buczyn, zarówno górskich jak i nizinnych, świetlistych dąbrowach, rzadziej w dolnoreglowych borach sosnowych i świerkowych. Przeważnie na glebach świeżych, próchniczych, często w typie rędzin. Preferuje podłoże o odczynie zasadowym lub zawierającym węglan wapnia, często kamienistym z dużym udziałem rumoszu wapiennego lub dolomitu.

Opis ogólny: Gatunek stosunkowo rzadki, podlega ochronie prawnej. Głównym zagrożeniem są zmiany siedliskowe w postaci nieracjonalnej gospodarki leśnej, która objawia się drastycznym przerzedzeniem drzewostanu, niekorzystnymi zmianami składu gatunkowego drzew i rozjeżdżaniem runa leśnego przez ciężki sprzęt. Zrywanie kwiatów lub wykopywanie roślin są procederem rzadkim, ze względu na niepozorny wygląd rośliny.

Czytaj więcej

Wapniarka


Czytaj więcej