Kruszczyk tagowane posty

Wapniarka


Czytaj więcej

Jeziorko Daisy


Czytaj więcej

Grodczyn-Homole

Mało znany i stosunkowo niewielki obszar sieci Natura 2000, który jednak charakteryzuje się przeogromnym bogactwem rzadkich i chronionych roślin, wśród których możemy wyróżnić takie perełki jak goryczuszka czeska, zaraza wielka, lilia bulwkowata, kukułka bzowa, podkolan zielonawy, storczyk męski i zerwa kulista. Teren obfituje w piękne krajobrazy oraz ciekawą historię, której najważniejszym obiektem są ruiny zamku Homole. 

Czytaj więcej

Kruszczyk szerokolistny

KRUSZCZYK  SZEROKOLISTNY  (Epipactis helleborine)


Storczykowate (Orchidaceae)

Okres kwitnienia: VI-IX

Wygląd:

Występowanie: Powszechnie w całej Polsce, rzadziej na Podlasiu, Kaszubach i Przedgórzu Sudeckim, rośnie w reglu dolnym i górnym.

W Tatrach rośnie w reglu dolnym, rzadziej w reglu górnym, głównie w dolinach, otulinie parku oraz na murawach. W paśmie gór tatrzańskich może być mylony z niedawno wyodrębnionym gatunkiem kruszczykiem ostropłatkowym (Epipactis leptochila), stąd też część stanowisk tatrzańskich musi zostać ponownie zweryfikowana. Poza tym rozpowszechniony w we wszystkich pasmach Karpat i Podkarpacia. W Beskidzie Makowieckim może być mylony z kruszczykiem Greutera (Epipactis greuteri), gatunkiem odkrytym na terenie kraju dopiero w 2012 roku.

Na Dolnym Śląsku bardzo liczny, szczególnie w Dolinie Odry. Liczne stanowiska notuje się na odcinku pomiędzy Wrocławiem a Oławą (tzw. Grądy w Dolinie Odry) oraz między Głogowem i Ścinawą. W Sudetach rośnie w większości pasm górskich, znacznie rzadszy na pogórzu. W Górach Orlickich i Kaczawskich może być mylony z niedawno wyodrębnionym gatunkiem kruszczykiem Muellera (Epipactis muelleri) oraz kruszczykiem ostrym (Epipactis leptochila). Stąd też część stanowisk sudeckich musi zostać ponownie zweryfikowana.

Chroniony we wszystkich parkach narodowych a także większości leśnych rezerwatów przyrody i parkach krajobrazowych.

Środowisko: Preferuje stanowiska półcieniste do cienistych, umiarkowanie wilgotne do mokrych, takie jak buczyny, grądy, lasy mieszane, lasy liściaste, świetliste zarośla, nasadzenia sosnowe, łąki, mokradła, nadmorskie wydmy. Spotykany także na terenach silnie przekształconych antropogenicznie, takich jak wały przeciwpowodziowe, rowy melioracyjne, ogródki działkowe, odkrywkowe kopalnie marmuru czy składy rumoszu skalnego. Ma bardzo szeroką skalę ekologiczną, stąd też jego powszechność. Można go spotkać głównie na glebach brunatnych, madach i rędzinach o pH lekko kwaśnym do obojętnego.

Opis ogólny: Gatunek objęty ścisłą ochroną, głównym powodem jest niszczenie siedlisk oraz wykopywanie kwitnących okazów. Wraz z kukułką szerokolistną i plamistą, należy do najpospolitszych krajowych storczyków, których egzystencja nie jest bezpośrednio zagrożona. Mimo, że jest rośliną okazałą jeśli chodzi o rozmiary, nie należy do często zrywanych lub wykopywanych storczyków ze względu na niezbyt barwne kwiaty, które są zielonkawe a nie czerwone, żółte lub inny rzucający się w oczy kolor.

W Polsce wyróżnia się dwa podgatunki, ssp. helleborine, którego kwiaty charakteryzują się lekko różowym zabarwieniem a guzki są duże i wyraźne, oraz spp. viridis, o kwiatach zielonożółtych, którego guzki są małe lub nie ma ich w ogóle. Poza krajem spotyka się cały szereg podgatunków i form, część z nich została uznana za osobne gatunki (m.in. kruszczyk Muellera, kruszczyk ostry, kruszczyk Greutera).

Gatunek bardzo zmienny. Tworzy mieszańce między innmi Epipactis x schmalhausenii (z kruszczykiem rdzawoczerwonym), Epipactis x reinekei (z kruszczykiem Muellera) i Epipactis x schulzei ( z kruszczykiem sinym). Rozpoznawanie podgatunków, mieszańców a nawet niektórych gatunków kruszczyków jest trudne i wymaga długoletniego doświadczenia i odpowiedniej wiedzy.

W 2012 roku odkyto nowego mieszańca na terenie Polski. Jest to Epipactis x breinerorum (hybryda E. heleborine i E. greuteri) 🙂 Odkrycia dokonał Marek Mazur. Oznaczenia roślin dokonał Petr Batoušek, odkrywca tej hybrydy w Czechach. Obydwa stanowiska położone są w Beskidzie Makowskim na północnych stokach, w źródliskowej części potoków, na wysokości około 500-620 m.n.p.m. Optimum kwitnienia przypada na ostatni tydzień lipca. Łącznie na terenie odnaleziono około 300 ramet. Kruszczyk ten jest taksonem zimno i wilgociolubnym. W jego siedlisku panuje specyficzny mikroklimat, wilgoć i przyjemny chłód. Poza tym specyficznym siedliskiem nie występuje.

Czytaj więcej