Żyzna Buczyna tagowane posty

Zamek Bolczów

Teren znany jest głównie z tytularnego zamku, który oprócz bogatej i ciekawej historii posiada także bogatą i ciekawą przyrodę, występującą zarówno wokół zamku, jak i w jego wnętrzu. Zbocza porastają siedliska lasów bukowych z runem leśnym bogatym we wczesnowiosenne geofity, które wyrastają wokół licznych pomników przyrody, jakie licznie występują w tym miejscu. 

 

Czytaj więcej

Żyzne buczyny

Żyzne buczyny niżowe i sudeckie to bardzo cenne i stosunkowo częste ekosystemy lasów bukowych z rzędu eutroficznych i mezotroficznych lasów liściastych na mineralnych glebach o różnym stopniu wilgotności. Stanowią jedno z najważniejszych miejsc występowania wczesnowiosennych geofitów, w tym wiele rzadkich i chronionych jak czosnek niedźwiedzi, śnieżyca wiosenna, obrazki alpejskie, zdrojówka, przylaszczka i liczne storczyki. 

 

Czytaj więcej

Szczyr trwały

Szczyr trwały (Mercurialis perennis)

Występowanie: Gatunek euroazjatycki, posiadający zwarty zasięg obejmujący pas ciągnący się od Anglii poprzez Francję i Europę Środkową po europejską część Rosji. Rozproszone stanowiska obejmują Europę Północną i Południową z nielicznymi populacjami na płw. Iberyjskim i Wyspach Kanaryjskich. W Azji stwierdzony głównie w zachodniej Syberii, na Kaukazie, w Azji Mniejszej i północnym Iranie. W Polsce liczne stanowiska na całym obszarze, z największym zagęszczeniem w górach i na wyżynach.

Na Dolnym Śląsku częsty zwłaszcza w Sudetach i na ich pogórzu oraz mniej licznie na nizinie (głównie Pradolina Wrocławska, Nizina Oleśnicka i Bory Dolnośląskie.

Chroniony w większości parków narodowych oraz w licznych leśnych rezerwatach przyrody, głównie z siedliskami lasów bukowych i dębowych. Na Dolnym Śląsku notowany m.in. w rezerwacie Góra Miłek, Góra Radunia, Buczyna Storczykowa na Białych Skałach, Stawy Milickie, Wąwóz Siedmicki, Wąwóz Lipa, Góra Zamkowa, Jaskinia Niedźwiedzia, Cisy, Cisowa Góra, Góra Choina, Jeziorko Daisy oraz na licznych obszarach Natura 2000.

Siedlisko: Gatunek typowo leśny. Preferuje stanowiska o różnym natężeniu światła (od jasnych po cieniste), chłodne do umiarkowanie ciepłych, wilgotne, o różnym stopniu nachylenia (zarówno płaskie, jak i strome zbocza). Najczęściej na glebach żyznych, często z rumoszem wapiennym, o podłożu gliniastym, próchniczym lub mineralno-próchniczym, żyznym, zasadowym i umiarkowanie wilgotnym. Gatunek charakterystyczny dla licznych siedlisk bukowych (Fagetalia), głównie żyznych buczyn górskich i niżowych. Poza tym występuje także w lasach dębowych, klonowo-lipowych i w rzadziej w innych siedliskach leśnych.

Czytaj więcej

Kokorycz wątła

Kokorycz wątła (Corydalis intermedia)

Czytaj więcej