Grodzisko Ryczyńskie


Typ ochrony: leśny 

Data utworzenia: 1958

Powierzchnia: 1,82 ha

Powiat: Oławski

Gmina: Oława

Nadleśnictwo: Oława

Rezerwat został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 20 marca 1958 roku (MP nr 36 poz. 205) w sprawie uznania za rezerwat przyrody. Położony jest na terenie kompleksów leśnych zwanych Lasami Oławskimi (Lasami Ryczyńskimi) i obejmuje oddział 210 h oraz 211 i w obrębie leśnym Oława, leśnictwie Bystrzyca.  Istnieje propozycja powiększenia rezerwatu i jego otuliny o powierzchnię wydzieleń 210 b, f, g, j, k oraz 211 d, f, h  o łącznej powierzchni 22,74 ha.

Flora: Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych dwustuletniego drzewostanu dębowego z domieszką innych gatunków liściastych i iglastych, rosnącego na terenie wczesnośredniowiecznego grodziska, składającego się na dwa starosłowiańskie grody. Są one przykładem wczesnośredniowiecznego osadnictwa w pobliżu przecinania się ówcześnie ważnych szlaków handlowych. Jest to jedyny rezerwat w województwie, który chroni stanowisko archeologiczne. Pod względem przyrodniczym obszar ten nie wykazuje dużych wartości. Obejmuje typowy dla otaczających go terenów lęg wiązowo-jesionowy (Ficario-Ulmetum campestris) oraz odmianę wilgotną (niską) grądu środkowoeuropejskiego (Galio sylvatici-Carpinetum). W runie leśnym odnotowano kilka ciekawszych gatunków roślin jak: śnieżyczka przebiśnieg, konwalia majowa, czosnek niedźwiedzi i żywiec bulwkowaty.

Fauna: Ze względu na małe rozmiary rezerwatu, nie stanowi on typowej ostoi zwierząt. Są one tutaj gośćmi albowiem rezerwat stanowi integralny fragment większego kompleksu leśnego jakim są Lasy Oławskie. Mimo wszystko, kompleksowe badania wykazały obecność licznych ssaków: ryjówka aksamitna, jeż zachodni, łasica, mysz zaroślowa, wiewiórka pospolita, oraz ptaków: świstunka leśna, śpiewak, pierwiosnek, muchołówka białoszyja, zięba, bogatka, myszołów, wilga, pełzacz ogrodowy czy grzywacz.

Wrażenia osobiste: Generalnie sam rezerwat nie stanowi typowej ostoi przyrody, został bowiem powołany dla ochrony średniowiecznego grodziska, stąd też jakakolwiek ochrona roślin i zwierząt wynika bardziej z przypadku aniżeli zamierzonej ochrony. Teren jest bardzo mały, jest to jeden z najmniejszych rezerwatów w województwie, niewyróżniający się specjalnie pod względem przyrodniczym z otaczającego go lasu. Niekiedy w sąsiednich oddziałach można spotkać bardziej interesujące taksony. Mimo wszystko rezerwat jest interesujący dla każdego miłośnika archeologii a dla osób niezwiązanych z temat udostępniono kilka tablic z przystępnie podanymi informacjami związanymi z historią tego miejsca.