Site Loader
W górę
Rock Street, San Francisco

Na terenie Ziemi Wołowskiej można wyróżnić szereg ekosystemów, zarówno związanych silnie z wodą jak łęgi, olsy, torfowiska i mokradła, oraz  bardziej suche bory sosnowo-świerkowe i murawy kserotermiczne. Taką bioróżnorodność siedlisk kraina zawdzięcza zróżnicowaniu terenu, na którym znajdują się zarówno doliny rzeczne jak i wzgórza. Wszystko to powoduje występowanie mnogość rzadkich i cennych roślin, będących przedstawicielami ekosystemów zarówno podmokłych, wilgotnych, suchych, leśnych i łąkowych.

Na Wzgórzach Strupińskich możemy wyróżnić liczne siedliska leśne m.in. grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny, pomorski kwaśny las brzozowo-dębowy a także tereny łąkowe (niżowe i górskie łąki użytkowane ekstensywnie, murawy kserotermiczne, zmienno wilgotne łąki trzęślicowe). Rosną na nich liczne storczyki, z czego najważniejszy jest kruszczyk siny mający tutaj jedną z najliczniejszych populacji w kraju. Poza tym odnotowano goździka kosmatego, rzadką paproć nasięźrzała pospolitego zasiedlającego wilgotne łąki oraz różę francuską preferującą suche murawy.

Na terenach nadodrzańskich można wyróżnić liczne tereny zalewowe stanowiące zarówno siedliska łąkowe (zalewane muliste brzegi rzek, łąki selernicowe i niżowe świeże łąki użytkowane ekstensywnie) oraz podmokłe tereny leśne, takie jak łęgowe lasy z szeregiem gatunków drzew (łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe, jesionowe, dębowe, wiązowe) oraz acydofilne dąbrowy, kwaśne buczyny i brzozowe zagajniki. W Dolinie Odry odnotowuje się szereg rzadkich gatunków roślin. Z typowo wodnych należy wymienić kotewkę orzech wodny, dla którego powołano rezerwat Odrzysko koło Lubiąża. Oprócz kotewki, występują tutaj: włosieczniki, okrężnica bagienna, salwinia pływająca, łączeń baldaszkowaty, pływacze, grążel żółty, grzybienie białe i rzadszego krewniaka, grzybienie północne.

Z ekosystemów suchych występują tu liczne bliźniaczyska, zwłaszcza w okolicach Krzydliny i Lubiąża. W tych zbiorowiskach szczególnie wyróżnia się storczyk samiczy, mający tu jedno z kilku potweirdzonych stanowisk na Dolnym Śląsk. Oprócz niego można napotkać liczne macierzanki, goździka kartuzka, godźika kropkowanego i goździka pysznego. Okolice Lubiąża, oprócz rezerwatu Odrzysko, mogą poszczycić się odnotowaniem tutaj ostatniego znanego w kraju stanowiska zarazy piaskowej. Niestety, gatunek ten był notowany ostatni raz w 2001 roku w jednym z nieczynnych wyrobisk piaskowni na wschód od miejscowości. Obecnie posiada status gatunku wymarłego na terenie Polski. Na wilgotnych łąkach rosną liczne rzadkie lub chronione rośliny. Do najcenniejszych terenów należą Krzydlińskie Łąki oraz Łąki w okolicach Rudna i Dębna. Można tam spotkać wielu przedstawicieli rodziny storczykowatych (kruszczyk błotny, kukułka krwista, kukułka szerokolistna, podkolan biały, listera jajowata) a także goryczkę wąskolistną, dzwonka skupionego, kosacca syberyjskiego, kosaćca żółtego i mieczyka dachówkowatego. Inne nadodrzańskie tereny, bardziej na północny są zasiedlone przez kilka innych chronionych roślin. M.in. szafirek miękkolistny, kruszczyk połabski (mający tu jedno z 6 stanowisk w kraju), dziewięćsił bezłodygowy, centuria pospolita i liczne turzyce. W granicach rezerwatu Uroczysko Wrzosy, stwierdzono kukułkę krwistą. Jest to jej jedyne stanowisko na Ziemi Wołowskiej i zaledwie jedno z kilku na terenie całego Dolnego Śląska. Wg nadleśnictwa na jednym z oddziałów rośnie mieczyk błotny, choć większość krajowej literatury podaje, iż gatunek ten ostał się tylko na dwóch stanowiskach (łąka koło Kondratowa na Pogórzu Kaczawskim i rezerwat przyrody Łąka Sulistrowicka w Masywie Ślęży). Nie wiem jak odnieść się do tych informacji, jednak należy przyjmować je z dużym dystansem. To nie pierwsze tego typu „rewelacje” w spisach inwentaryzacyjnych nadleśnictw.

Tereny leśne są bardzo zróżnicowane. Można tutaj wyróżnić suche i ubogie monokultury sosnowe i świerkowe, w których runie przeważa czarna jagoda, porastająca całe hektary lasów z dodatkiem wrzosów i sucholubnych traw. Sporadycznie występują rzadkie zbiorowiska określane jako bór chrobotkoy z bogaty runem porostów. Znaczne rzadsze są żyzne lasy bukowe, dębowe i jesionowe z bogatym runem leśnym. W runie tym występują liczne storczyki (listera jajowata, kruszczyk szerokolistny, kruszczyk siny, buławnik mieczolistny, buławnik wielkokwiatowy, buławnik czerwony-jedno stanowisko, kukułka Fuchsa), zawilec gajowy, kopytnik pospolity, konwalia majowa, barwinek pospolity, długosz królewski, przylaszczka pospolita, śnieżyczka przebiśnieg, śnieżyca wiosenna i wawrzynek wilczełyko. Lasy tego typu są rozproszone po całej Ziemi Wołowskiej, od odrzańskich dolin, po tereny parku krajobrazowego aż po Wał Trzebnicki. Oprócz tego typu ekosystemów leśnych, występują tutaj wilgotne łęgi i bagienne lasy, wśród których najcenniejszy jest ols porzeczkowy z najważniejszym gatunkiem, porzeczką czarną. Występuje on głównie w rezerwacie Uroczysko Wrzosy. Oprócz porzeczki można w tym ekosystemie spotkać turzycę długonosą, nerecznicę, knieć błotną (kaczyniec), tojeść pospolitą, kosaćca żółtego, przytulię błotną, krwawnicę pospolitą, wiązówkę błotną, niezapominajkę błotną, kukułkę Fuchsa i inne.

Post Author: admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.