Zwierzyniec

Typ ochrony: leśny 

Data utworzenia: 1958 

Powierzchnia: 8,55 ha 

Powiat: Oławski 

Gmina: Oława 

Nadleśnictwo: Oława

Rezerwat  został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 16 stycznia 1958 roku (MP nr 10 poz. 63) w sprawie uznania za rezerwat przyrody. Położony jest w zachodniej części kompleksów leśnych zwanych Lasami Oławskimi (Lasami Ryczyńskimi) i  i obejmuje oddziały 165 f, g, i, k obrębu Oława. Istnieją plany powiększenia rezerwatu i jego otuliny o powierzchnię 155 f, h; 156 c, d, f, h; 164 d obrębu leśnego, o łącznej powierzchni 17,4 ha.

Głównym celem ochrony obszaru jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych liściastego lasu o charakterze naturalnym z udziałem dębu oraz z domieszką innych gatunków i bogatym runem. Obejmuje typowy dla otaczających go terenów łęg wiązowo-jesionowy (Ficario-Ulmetum minoris), którego drzewostan buduje główniedąb szypułkowy, lipa drobnolist,a i klon jawor oraz odmianę wilgotną (niską) grądu środkowoeuropejskiego (Galio sylvatici-Carpinetum). Flora rezerwatu charakteryzuje się wysokim bogactwem. Badania wykazały występowanie 190 gatunków roślin naczyniowych z 48 rodzin, w tym wiele rzadkich taksonów jak: czosnek niedźwiedzi, dziurawiec kosmaty, przetacznik górski, wilczomlecz sztywny, starzec Fuchsa, gnieźnik leśny, kalina koralowa, złoć mała, kokorycz pełna, trędownik omszony, żywokost bulwiasty i kopytnik pospolity.

Ze względu na małe rozmiary rezerwatu, nie stanowi on typowej ostoi zwierząt. Są one tutaj gośćmi albowiem rezerwat stanowi integralny fragment większego kompleksu leśnego jakim są Lasy Oławskie. Mimo wszystko, kompleksowe badania wykazały obecność licznych ssaków: ryjówka aksamitna, jeż zachodni, wiewiórka pospolita, gronostaj, borowiec wielki, karlik malutki, nocek duży; ptaków: świstunka, dzięcioł duży, modraszka, kowalik, świergotek drzewny, śpiewak, siniak, kukułka, dzięcioł zielonosiwy, sójka, gajowka, muchołówka białoszyja; płazów: traszka zwyczajna, ropucha szara, żaba trawna, żaba moczarowa. Ze względu na dużą ilość martwego i butwiejącego drewna, bogata jest tutaj entomofauna chrząszczy z rodziny biegaczowatych (biegacz Ulricha, b. skórzasty, tęcznik mniejszy, tęcznik liszkarz) oraz owadów saproksylicznych, w tym również uznawanych za relikty lasów pierwotnych. Występuje tu m.in. pachnica dębowa, kwietnica okazała, kozioróg dębosz, ciołek matowy, dębosz żukowaty, Oxylaemus cylindricus, Tenebrio opacus, Pycnomerus terebrans i Lacon quercu.

Wrażenia osobiste: Bardzo pozytywne. Wg mojej oceny jest to najcenniejszy rezerwat na terenie Lasów Oławskich, który charakteryzuje się bardzo bogatą roślinnością. Szczególnie wiosną, runo leśne przemienia się w wielobarwny kobierzec kwiatów, składający się m.in. z kokoryczy, czosnku niedźwiedziego, śnieżyczki, żywca, jasnoty, złoci, zawilców itd. Występuje tu bardzo wiele powalonych martwych drzew, które w większości są obrośnięte mchem i grzybami, dodając rezerwatowi niemal puszczański charakter. Jedynym poważniejszym zagrożeniem jest bardzo silna antropopresja, albowiem rezerwat znajduje się jednocześnie przy terenach mieszkaniowych i przy głównym wejściu na teren lasów, stąd też przewija się tu bardzo wiele osób. Powoduje to ryzyko zaśmiecenia lub niszczenia roślin, w tym wykopywania okazów.